Դոնալդ Թրամփի հնարավոր ռազմավարությունը Իրանի հարցում. ներքաղաքական և բարոյական ռիսկեր
Մոտ 90 միլիոն բնակչություն ունեցող Իրանի դեմ պատերազմ սկսելու որոշումը ենթադրում է ոչ միայն ռազմական, այլև լայնածավալ քաղաքական և դիվանագիտական հաշվարկ։ Խոսքը պետության մասին է, որի տարածքը համադրելի է Ֆրանսիաի, Գերմանիաի, Իսպանիաի և Իտալիաի ընդհանուր չափերի հետ, ունի հարյուրավոր միլիարդ դոլարի անվանական ՀՆԱ և սերտ կապեր Ռուսաստանի ու Չինաստանի հետ։ Նման սցենարի դեպքում ավանդական քաղաքական տրամաբանությունը ենթադրում է երկար նախապատրաստական փուլ՝ հանրային կարծիքի ձևավորում, Կոնգրեսի հետ աշխատանք և «Երկրի վիճակի մասին» ուղերձում հստակ հիմնավորում, թե ինչու արտաքին ռազմական մարտահրավերը պետք է առաջնահերթ դառնա ներքին սոցիալ-տնտեսական խնդիրներից վեր։
Քննադատների կարծիքով՝ նման ռազմավարական համախմբում չի իրականացվել, ինչն առաջացնում է ներքաղաքական բևեռացման և միջազգային հեղինակության վնասի ռիսկեր։ Եթե Վաշինգտոնը բացահայտորեն խրախուսի Իրանում ներքին ապստամբություն, ապա բարոյական պատասխանատվություն կստանձնի դրա հետևանքների համար՝ հատկապես հնարավոր ձախողման և լայնածավալ բռնաճնշումների պարագայում։ Վերլուծաբանները հիշեցնում են, որ նման իրավիճակները պատմականորեն ծանր հետևանքներ են ունեցել ԱՄՆ հեղինակության համար՝ սկսած 1956 թվականի հունգարական ապստամբությունից։ Այսպիսով, հարցը միայն ռազմական հաշվարկների մասին չէ, այլ նաև՝ քաղաքական լեգիտիմության, միջազգային վստահության և ներազգային համախմբման։
