«ԶՈՐԱՎԱՐ ՍԵՊՈՒՀ» ՊԱՏՄԱՔԱՂԱՔԱԿԱՆ ՎԵՐԼՈՒԾԱԿԱՆ ԿԵՆՏՐՈՆԻ ՊԱՇՏՈՆԱԿԱՆ ԿԱՅՔ

44-օրյա պատերազմից հետո Ադրբեջանը ակտիվորեն վերանայում և արդիականացնում է իր ռազմական դոկտրինան՝ շեշտը դնելով տեխնոլոգիական գերազանցության և արագ արձագանքման կարողությունների վրա։ Հատկապես անօդաչու թռչող սարքերի, ճշգրիտ հարվածային համակարգերի և ցանցակենտրոն պատերազմի տարրերի զարգացումը ցույց է տալիս, որ Բաքուն փորձում է պահպանել իր ձեռք բերած առավելությունը։ Միևնույն ժամանակ, ռազմական համագործակցությունը Թուրքիայի հետ շարունակում է մնալ առանցքային գործոն՝ ապահովելով ուսումնական, տեխնիկական և դոկտրինալ համադրություն։

Սակայն այս ռազմավարությունն ունի նաև սահմանափակումներ և ռիսկեր։ Ռազմականացման բարձր մակարդակը կարող է խորացնել տարածաշրջանային անվստահությունը և պահպանել լարվածության ֆոնը Հարավային Կովկասում։ Բացի այդ, երկարաժամկետ հեռանկարում ռազմական ծախսերի աճը կարող է ճնշում գործադրել տնտեսական զարգացման վրա, հատկապես եթե գլոբալ էներգետիկ շուկաներում փոփոխություններ տեղի ունենան։ Այդ պատճառով Ադրբեջանը կանգնած է բարդ հավասարակշռության առաջ՝ մի կողմից պահպանել ռազմական առավելությունը, մյուս կողմից խուսափել գերծանրաբեռնվածությունից։

https://www.sipri.org/