Ռուսաստան–ԱՄՆ հարաբերությունների նոր փուլը
Ռուսաստան–ԱՄՆ հարաբերությունները շարունակում են մնալ ամենախորը ճգնաժամում՝ Սառը պատերազմի ավարտից ի վեր։ Վաշինգտոնը եւ Մոսկվան այլեւս չեն դիտարկում միմյանց որպես գործընկեր—even սահմանափակ ոլորտներում—և իրենց արտաքին քաղաքականությունը կառուցում են փոխադարձ զսպման և մրցակցության վրա։
Ուկրաինայի պատերազմը դարձել է հարաբերությունների առանցքային հանգույցը։
ԱՄՆ-ը շարունակում է ֆինանսական և ռազմական աջակցություն տրամադրել Կիևին
Ռուսաստանի դեմ սահմանված են պատմականորեն ամենախիստ պատժամիջոցները
Վաշինգտոնը ձգտում է նվազեցնել Մոսկվայի էներգետիկ ազդեցությունը Եվրոպայում
Մոսկվան իր հերթին հայտարարում է, որ ԱՄՆ-ը սպառնում է ռուսական «ռազմավարական անվտանգությանը» և փորձում է խոչընդոտել Ռուսաստանի գլոբալ դերին։
Մինչ Սառը պատերազմը ուներ կայուն դիվանագիտական շփման խողովակներ, այսօր դրանք հիմնականում սառեցված են։
ՆԱՏՕ–ՌԴ պաշտոնական շփումները գրեթե չկան
Դեսպանատներն աշխատում են սահմանափակ ռեժիմով
Աշխարհաքաղաքական միջադեպերը հաճախ կարգավորվում են ոչ թե բանակցությամբ, այլ հայտարարություններով
Միակ ոլորտը, որտեղ կողմերը փորձում են բաց պահել կապը, ռազմավարական կայունությունն է՝ միջուկային զենքի:
Չնայած լարվածությանը՝ երկու գերտերություններն էլ ընդունում են, որ բաց և կայուն շփումները անհրաժեշտ են միջուկային սողացիկ տիրույթի կանխման համար։
New START պայմանագիրը մնում է վերջին գործող համաձայնագիրը
Բայց դրա ապագան անորոշ է՝ ժամկետները մոտենում են, իսկ նոր համաձայնության շուրջ բանակցությունները չեն առաջանում
Վերլուծաբանները զգուշացնում են, որ վերահսկողության մեխանիզմների բացակայությունը մեծացնում է սխալ հաշվարկների ռիսկը։
Վաշինգտոնն ու Մոսկվան մրցում են նաև՝
Մերձավոր Արևելքում
Աֆրիկայում
Կենտրոնական Ասիայում
Կիբերհարթակում
ԱՄՆ-ը մեղադրում է Ռուսաստանի «ապակայունացնող ակտիվություններում» և հարկադիր դաշնակիցներ հավաքելու փորձերում։ Մոսկվան այս մեղադրանքներին պատասխանում է հակափաստարկով՝ պնդելով, որ Միացյալ Նահանգներն է աշխարհում «միակողմանի ուժի» հիմնական աղբյուրը։
Քաղաքագետների մեծ մասը վստահ է․
Ռուսաստան–ԱՄՆ հարաբերությունները մոտ ապագայում չեն վերադառնա համագործակցության փուլ։
Հուսադրող ազդակները քիչ են, իսկ մրցակցության գոտիները՝ շատ։
Սակայն երկու պետություններն էլ դեռ խուսափում են ուղիղ բախման շեմը հատելուց և պահպանում են նվազագույն «մարտավարական զգուշություն»։
Աղբյուր
BBC, Carnegie Endowment, Foreign Policy, Al Jazeera, RAND Corporation